Ana içeriğe atla

PANAMA KANALI VE MAHSUN KIRMIZIGÜL

Mahsun Kırmızıgül'ün Mucize adlı filminin ikincisini de izledim.
1963 doğumlu olan her Türk vatandaşının filmi izlemesini öneririm.
Filmi izlediğimde iki ana duygu bende oluştu:
1. Doktor kimliğimizin içeriğinden utanç duydum.
2. Yaşadığımız günlerde, filmde yaşanan güzel değerlerin çoğundan uzaklaştığımızı hissettim.
Mahsun Kırmızıgül başta olmak üzere filmde emeği geçen herkesin eline sağlık. Sanatçılar rollerinin gereğini  hakkıyla yapmışlar. Giysiler, renkler, şehirler, insan figürleri, tarihsel vurgular hep yerinde ve güzeldi.
Film öncesinde  reklamları izlemek neşeli olsa da 10 dakika arada  sinemada gösterilen reklamlar  bir kez filmin havasına girmiş benim için can sıkıcıydı.
Ama en çok üzüldüğüm şey Mahir öğretmenin kaza geçirip felç olması ve nihayet ölmesi oldu.
Yani ben bunları hak edecek ne yaptım, diye söylemeye  hiç hakkı olmayacak bir  durumda olduğumuzu anladım.
Kalbimiz sakat olmasın, Mahsun Kırmızıgül ve çalışma arkadaşları varolsun.
..
Panama Kanalı inşaatı boyunca 25.000 insan ölmüş. Her ne kadar toprak kayması gibi kazalar ile olanlar  varsa  da çoğu ölüm sıtma gibi bulaşıcı hastalıklarla olmuş.



Bu blogdaki popüler yayınlar

KAVGA

 İnsanın tabiatında da kavga olabilir ama tabiatta kavga var. 

ÖLDÜKTEN SONRA YİNE ARABA KULLANACAK MIYIZ

  Eğer kullanacaksak yol bizi nereye götürecek? Hiç kimse ile gerilmeden sadece bizim seyir ettiğimiz bir yol olacak ve daima gidecek miyiz? Bizi bekleyen birisi olmadan hep gidecek miyiz? Akşam olacak mı yine? 

Kapıda Ayakkabı Bırakmak

Bir evin kapısında ayakkabı bırakmanın iki boyutu vardır: 1. biyolojik boyutu, 2. Ahlaki-davranışsal boyutu. Ev dediğimizde de bu bir müstakil ev olabileceği gibi apartman dairesi de olabilir.  Biyolojik boyut, ayakkabının altındaki toz ve kirleri evin içine taşımakla ilgilidir. Bu tamamı ile yaşadığınız mahalle ve şehir ile ilgili olup, kirli sokaklarınız yoksa ayakkabılarınız da kirli olarak eve dönmeyecektir. Bir yağmur yağması ile sokağınız çamur oluyor da olabilir.  Diğer yandan kendi başımıza yaşarken kapıda ayakkabı bırakmamak kolay olabilir ama kalabalık bir misafirimiz olsa herkesin ayakkabısını içeri alacak yerimiz de bulunmayabilir.  Apartman hayatı, şehir hayatı empati yapmadan  güzel olamaz. Birbirine komşu iki dairede oturan insanlar kapıda ayakkabı bırakırken, kendilerine şu soruyu sormalılar: komşum da benim bıraktığım gibi ayakkabılarını bıraksa ben ne düşünürüm?